Lekcja muzyki dawnej


05.02 gościliśmy w naszej szkole panią Agnieszkę Szwajger z zespołu muzyki dawnej „Alta”. Alta to zespół instrumentów historycznych, który zajmuje się promowaniem muzyki dawnej,  ze szczególnym uwzględnieniem muzyki polskiego  i europejskiego renesansu.   Pani Agnieszka Szwajger prowadziła lekcje na temat dętych instrumentów renesansowych w klasach 1Lb, 1h, 1ż2. Omówiła i zaprezentowała uczniom  brzmienie dawnych instrumentów, takich jak: szałamaja, pomort, cornamuse,  flet podłużny, krzywuła , cynk.
Szałamaja – dawny instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych, ze stroikiem podwójnym; podobny do oboju. Powstał ok. XIII wieku we Francji. Używany od średniowiecza do XVIII w. W średniowieczu szałamaja była najważniejszym instrumentem, który realizował melodię, przede wszystkim na świeżym powietrzu, podczas miejskich uroczystości, często także i do tańca. Szałamaja wchodziła w skład popularnych w średniowieczu zespołów alta cappella, a jej rolą było akompaniowanie trąbkom i puzonom historycznym oraz improwizowanie kontrapunktu.
Pomort - dawny stroikowy instrument dęty drewniany z rodziny szałamai, używany w całej Europie w czasach średniowiecza, renesansu i baroku. Korpus instrumentu stanowiła drewniana, lekko koniczna (rozszerzająca się), prosta rura z otworami palcowymi, zakończona stożkowatą czarą głosową. Górna część jest zaopatrzona w metalową rurkę, zakończoną podwójnym stroikiem. W dawnych czasach używano go jako instrument sygnałowy na wieżach i otwartych przestrzeniach, ale także w kapelach dworskich i kościelnych. Szczególnie przydatny był w muzyce tanecznej, sygnałowej, uroczystej i monumentalnej - świeckiej i kościelnej.
Cornamusa – dęty drewniany instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest podwójny stroik zamknięty w komorze ustnika.
Krzywuła– dawny dęty instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest podwójny stroik. Powszechnie stosowany w muzyce renesansu. Instrument stosowany jest również we współczesnej muzyce folkowej, rockowej.
Cynk– instrument dęty ustnikowy, najczęściej zaliczany do instrumentów dętych blaszanych (ze względu na sposób powstawania dźwięku), wykonany z drewna obciągniętego skórą, kości słoniowej lub metalu. Wywodzi się z Persji. Korpus instrumentu z konicznym kanałem ma kształt prosty lub zakrzywiony. Zaopatrzony jest w 6 otworów palcowych, po trzy dla każdej ręki. Dźwięk powstaje w małym i wąskim lejkowatym ustniku. Gra na tym instrumencie jest niezwykle trudna – miniaturowy, wąski lejowaty ustnik z wąską krawędzią powoduje szybkie zmęczenie warg. Wypracowanie dobrego brzmienia wymaga wieloletniego codziennego ćwiczenia. Cynki były używane w Europie w od średniowiecza do połowy XIX w.; największy rozkwit osiągnęły w okresie renesansu i baroku. Wykorzystywany był w muzyce świeckiej i religijnej jako solowy instrument wirtuozowski, ale też do dwojenia głosów wokalnych w chórze czy gry zespołowej.
Serdecznie dziękujemy pani Agnieszce za niezwykle interesującą lekcję muzyki.
Koordynator KEKS pani Joanna Morawska
https://www.youtube.com/watch?v=sIzcJAbtOLk&t=159s
https://www.youtube.com/watch?v=W7OQFAn4TP8

Zespół Szkół im. M. Konarskiego

Kształcimy zawodowo od ponad 130 lat

Rekomendacje pracodawców Technikum i Branżowej Szkoły:


Rekomendacje partnerów Liceum Ogólnokształcącego: